Wednesday, May 4, 2016

ЗЕМЛЯ НИМА ( NEEM LAND Travels & Tours company Ltd )


Программа Путешествия (5 days sightseeing and 5 days at the Famous beach Ngapali in Myanmar)

DD/MM/YY ( ......../........)


Вы прилетите 25 окт в 22.30. Я вас встречаю, ночью в отеле , из него мы выезжаем утром 26 окт.



DD/MM/YY

Завтрак .Экскурсия по Багану -ropоду храмов и пагoд  11-13 вв., многие их которых являются настоящими чудесами архитектуры своего времени.В прошлом это столица первой бирманской империи.Вы посетите местный рынок NYАUNG-U .Вас ждет самый nосещаемый храм Багана сверху до низу покрытый золотом SHWEZIGON PAGODA (11 в),хранящий в себе священную реликвию -копию зуба Будды,WETKYI-IN GUBYAUKGYl,  славящиеся древними уникальными фресками и лабиринтами коридоров с  настенной росписью коридоров (13 в), древний красивый храм НТILOMINLО,  АANANDA с 4-мя золотыми статьями Будды, символизирующими разный жест статуей  Будды,THETBYINNYU самый высокий хром  в Багане,MANUHA ,отличающийся уникальной конструкцией и отсутствием внешнего декора. После обеда в деревне MYINKABA ,мастер-класс по изготовлению знаменитых лаковых миниатюр и изделий из бамбука.В своей гостинице Check in. Вечером мы поедем на повозке и насладитесь потрясающим видом заката с Пагоды SHWESANDАW. Ночь в отeле.
 
 DD/MM/YY


Завтрак. Трансфер в аэропорт и перелет в аэропорт МАНДАЛАЙ. Прибытие в Мандалай  (осн . 1857 г)-в прошлом столицу Бирманской империи, ныне коммерческий и культурный центр, второй по величине город страны. После гостиницы, Посещение Пагоды MAHAMUNI,известной своей 4-метровой самой почитаемой статуей Будды, покрытой золотом, затем. прошлом столицу Бирманской империи,  ПО второй 4-метровой самой Посещение пaоды MAHAMUNI,  известной своей почитаемой статуей Буин,  покрытой золотом;  затем посещение монастыря SHWE NAN DAW KYAUNG(«Золотой монастырь»),  великолепного образца традиционного бирманского деревянного зодчества.  Далее посещение пагоды KUTHODAW.  известной как самая большая в мире «книга»,  состоящей из 729 мраморных плит с текстами буддийского священного писания . После обеда Во второй половине дня переезд(11 км от Мадалаи)  в Амараnуру( город бессмертия,  осн.  в 1783г.),  знаменитый производством шелка,  дважды являлся столицей бирманского королевства(1783 1823;  1841-1860).  Посещение главной достопримечательности города - самого длинного в мире деревянного моста  У БЕЙН (1200 м),сделанного из тика (построен в 1782 г),пересекающего озеро Таунтаман,  где вы сможете полюбоваться на сказочно красивый закат.  При желании у вас будет возможность воспользоваться услугами лодочников,  которые предложат прокатиться на их лодках,  напоминающих венецианские гондолы,  и сделать незабываемые фотографии .Возвращение в Мандалай.Ночь в отеле.


DD/MM/YY



Завтрак , Экскурсия в г.Maнrун(12 км от Мандалая)  древнюю королевскую резиденцию.  круиз по реке Иравади и знакомство с основными достопримечательностями Мингуна. Вы побываете в Мингун-Пайя недостроенной ступе(1790-1813гг.),  которая должна была стать самой высокой в(150 м),  и увидите знаменитый гигантский мире колокол(90 тонн),  отлитый Для нее в 1808-1810 гт.  В северном районе Минryна на западном берегу р.  Иравади .Вы посетите необычную белоснежную Пагоду  MYATHEINDAN(HSIBYUME)  в окружении семи волнистых террас.  символизирующих бесконечность космоса,  и пагоду SETTAWAYА со следом Будды в мраморной плите.
Вин Мьянма @facebook.com
Во второй половине дня ,после обеда поездка в ещё одну бывшую древнюю столицу - Саraй  небольшого царства, образовавшегося после падения империи Багана и одно время ставшей столицей всей религиозного уединения, где расположены многочисленные центры медитации и более 500 буддийских  монастырей ,где проживает более 6000  монахов и монахинь.Вы увидите пагоды SOON U PONYA SHIN PAYA и U MIN THОNSE PAGODA.
Возвращение  в Мандалай.  Ночь в отеле.

DD/MM/YY

Завтрак. Трансфер в аэропорт и перелет в аэропорт Хехо. Трансфер в г.Nyaungshwe,где находится причал (около 1 часа ). По пути посещение деревянного монастыря ШВЕ ЯН ПЬЕ .Далее переезд на лодке по озеру Инле в отель.
Озеро Инле(22 км в дину и 11 км в ширину,  875 м над у.м.)  окружено высокими горами,  пo eго берегам расположены несколько деревень,  жители которых в прямом смысле слова живут на воде.  Всe Здесь необычно.  Они строят бамбуковые хижины с тростниковыми крышами на сваях,  забитых в дно озера,  выращивают цветы и овощи на плавучих городах,  плетя«грядки»  из тростинка и наполняя  их плодородным илом.  Для передвижения по глади озера жители Инле используют быстроходные лодки ,  применяя не ручной,  а ножной способ гребли и конечно,  ловят рыбу,  используя  необычные снасти. Природа здесь так же сказочно красива,  особенно на закате ,когда солнце скрывается за горами,  подсвeчивая воду фантастически синим светом...  Посешение монастыря NGA PHE CHAUNG, известного не только своими деревянными статуями и уникальной  резьбой по дереву,  но и дрессированными кошками,  умевшими прыгать на большую высоту,Пагоды Фаунгдо У(самая почитаемая пагода по озеру. После обеда , Вы побываете дерeвне INPHAWKHON ,  Жители которой занимаются ткачеством и используют лепестки лотоса при зигoтовлении шелка,производство серебряных изделий, Производство Бирманских черту сигары И Магазин ,где работают Длинношеи- одна из необычных национальность. (Ткачихи-падаунги из деревни ИВАМА), Затем вы увидите плавучие огороды,  прямо на воде как они выращивают  .Ночь в отелe.

DD/MM/YY

Завтрак . Трансфер в аэропорт. Перелет в Тандвэй, где находится море.Трансфер в отель  (вам нужно заплатить там мальчику  когда прибытие в аэропорт моря).Бич по имени Нгапали -самом известном пляже Мьянмы.

DD/MM/YY-DD/MM/YY

Отдых на Пляже Нгапали.

DD/MM/YY( ................)

Завтрак .Трансфер в аэропорт и перелет в Янгон(рейс K7-245). Прибытие в Янгон в 12:50.Вас будет приветствовать гид в аэропорту. (По вашей просьбе магазин по именим
《Lady Luck》,часто ходят люди из посольства.
Адрес :
68/B, Kaba Aye Pagoda Rd., Corner of Saya San Rd., Sasana Yeikthar Ward, BHN, Yangon, Yangon, Myanmar .)

После обеда в Янгоне вы посетите известный рынок Bogyoke,где у вас будет возможность приобрести сувениры. .Затем увидите самую великолепную Пагоду Шведагон,которая построена 2600 тому лет назад. Посещение Янгона считается не полным без посещения Шведагона.
Трансфер в аэропорт и вылет рейсом ...... в Москву через Сеул .

ВНИМАНИЕ : Ограничение по весу багажа на внутренних рейсах : 20 кг.

СЧАСТЛИВОГО ПУТИ !!!

Contact us
wak2028@gmail.com
Вин Мьянма@ facebook.com 
+95943073694
 

Saturday, March 9, 2013

'' Какая страна Мьянма !!!!!''

  

Где удивительных достопримечательностей по всему миру ? Как Знакомство с ними?











Страна, которая была основана так много пагод ,
люди никогда не думали сам себе, но не  Будде.каждая пагода была построена в 11 веке и более 1000 лет назад...2237 пагод в Багане Вы можете видеть везде много пагод 



           Снимали  на памятьв пагоде...;-)



''Дорогая Моя Гуля''

 Эпизод-1

 Это называется капельница на русском языке.Красная жидкость Медицинская поступали в мое тело. Я думаю, как я мечтал так долго. Это была мечта кровать рядом со мной. Я так устал от наблюдения глядя на нее, которая лежала на кровати мечтой. Ее прекрасные черные глаза были скрыты от меня, а затем встретились друг с другом.


                                             увидимся !!

Sunday, October 28, 2012

´Conflict မ်ားႏွင့္ ကခုန္ျခင္း´

ကၽြန္ေတာ္ တက္ေရာက္သင္ၾကားေနတဲ့ Myanmar Development Resources Institute (MDRI) လက္ေအာက္မွာရွိတဲ့ Center for 
Strategic and International Studies (CSIS) ကဖြင့္လွစ္တဲ့ အမွတ္စဥ္(၂) The School of Peace,Democracy and Development သင္တန္း
ေက်ာင္းေလးတစ္ခုပါ။သင္တန္းမွာ သင္ၾကားတဲ့ဘာသာ အဓိက ဘာသာရပ္ေတြကေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ၊ ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မူ တို႕ျဖစ္ၿပီး
 ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတြင္ ဘာသာခြဲ(၄)ခု ၊ ဒီမိုကေရစီ တြင္ဘာသာခြဲ (၇)ခု ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အတြက္ ဘာသာခြဲ (၄) ခုျဖင့္ စုစုေပါင္း ဘာသာခြဲငယ္ (၁၅)
 ခုတို႕ အားအေျခခံထားၿပီးသင္ၾကားပို႕ ခ်ေပးေနျခင္းျဖစ္ပါသည္။ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တြင္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္မလဲ ၊ဘယ္လိုဖြံ႔ၿဖိဳး
တိုးတက္ေအာင္ လုပ္မလဲ စသည္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီ ဘက္တြင္လည္း ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံတစ္ခုရဲ႕ အေျခခံလို အပ္ခ်က္မ်ားျဖစ္ေသာ
သန္႕ရွင္းေသာအစိုးရအဖြဲ႕ ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အစိုးရစနစ္ ၊ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရး ႏွင့္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပးထားမူ၊ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမည့္
 တာ၀န္ခံမူ၊အစိုးရအဖြဲ႕ ၏တာ၀န္ယူမူ၊ စေသာအခ်က္ေတြ ့ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ဖံြ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မူ ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း ၍  ေကာင္းမြန္ေသာ လူမူ႕အဖြဲ႕အစည္း
 စနစ္မ်ားမည္ကဲ့သို႕တည္ေထာင္ရမည္နည္း၊သူမ်ားႏိုင္ငံရဲ႕ ဖြံ႕ၿဖိဳးမူ ေမာ္ဒယ္ေတြက ဘာေတြလဲ ၊ မူ၀ါဒခ်မွတ္သူ (Policy Maker) ေတြရဲ႕ အခန္းကဏၭ
 က ႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံ အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါ သလဲ ၊စီးပြားေရးဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မူ (Economic Development) ကို ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္တိုင္းျပည္
အေနအထားႏွင့္ ကိုက္ညီေအာင္ ဘယ္လို ေဖာ္ေဆာင္မလဲ စေသာ အခ်က္မ်ားပါ၀င္သည္။ အထူး သျဖင့္ ဒီသေဘာတရားေလးေတြ ကို သက္ဆိုင္ရာ
Sector အသီးသီး က မူ၀ါဒေဖာ္ေဆာင္သူေတြ၊မူ၀ါဒ ခ်မွတ္သူမ်ားသိေစခ်င္ပါသည္။ကၽြန္ေတာ္လြမ္းသုခ သိလွ်င္ျဖင့္  တိုင္းျပည္ၾကီးမည္သို႕မွ် ေနလိမ့္
မည္မဟုတ္ဟု ယူဆေသာေၾကာင့္ ဤ  စာအားေရးသားရပါသည္။
          
 
                                 ၁။ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ဒီလိုရွိပါတယ္....



                               










    
    ဒီပံုေလးေတြက ေတာ့ တိုးျပည္အတြက္ အာမလိုအားမရျဖစ္ယင္း တစ္ဦးအျမင္တစ္ဦး ေ၀ငွ ေနၾကေသာ သင္တန္းတြင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္
ကေလးမ်ားပါ ကၽြန္ေတာ္က Conflict မ်ားႏွင့္ ကခုန္ျခင္း လ႔ိုအမည္ေပးထားပါတယ္ ခံစားေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ။


လြမ္းသုခ( ေဗဒါ)

Saturday, October 27, 2012

`ဒီမိုကေရစီ ေသြးႏုသားႏုအမိျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ႏွင့္ သူ၏ရင္၀ယ္သားမ်ား´


ယေန႕ ဒီအခ်ိန္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႕ အေရးကိစၥကို လွည္းေန ေလွေအာင္းျမင္းေစာင္းမက်န္ ကေလးလူႀကီးကအစ စိတ္၀င္တစားရွိၾကတယ္ လို႕ဆိုယင္ မွားမည္မထင္။ျပည္သူျပည္သားတိုင္းေျပာင္းလဲ မူ႕တစ္ခု၏ အေငြ႕အသက္အခ်ိဳ႕ ကို အနည္းႏွင့္အမ်ား ခံစားလာၾကရသည္။ဒီေျပာင္းလဲမူကို ကၽြန္ေတာ္
 ဒီမိုကေရစီေျပာင္းလဲ  မူလို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ပါ့မယ္။  ဟုတ္ၿပီ...ဒီမိုကေရစီဆိုသည္ႏွင့္ျပည္သူကို
အေျချပဳသည့္ႏိုင္ငံေရးစနစ္တစ္ရပ္ဆိုတာအၾကမ္းဖ်င္းသိထားရပါမယ္။ယခင္အာဏာရွင္စနစ္ ႏွစ္ေပါင္း(၆၀)
 ေလာက္အတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕အတြက္ ဘာဆိုးေမြ၊ေကာင္းေမြ ေတြရခဲ့သလဲဆိုတာ ထက္ ဘာသင္ခန္းစာေတြ ရခဲ့သလဲလို႕ ေဖာ္ထုတ္ၿပီး ဒီေျပာင္းလဲ မူ႕မွာျပဳျပင္အသံုးခ်သြားဖို႕သာ လိုပါတယ္ ။ေျပာင္းလဲလာတဲ့ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာလည္းခက္ခဲမူ႕ေတြ ၾကမ္းတမ္းမူ႕ ေတြ စိန္ေခၚမူေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္ဆိုတာလည္းကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြမေမ့သင့္ပါဘူး။အဖြဲ႕အစည္း(Institution)ေတြဟာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ  (Constitution) ေတြကို အမွန္တကယ္ နားလည္လက္ခံၿပီး ႏိုင္ငံ ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္
 (Mission)ကိုမေသြဖယ္ဘဲ တစ္ၿပိဳင္တည္းသြားေနၾကယင္  အဘယ္သို႕ေသာ   အျမင္မတူမူ   (Conflict)
 ေတြရွိေနပါေစ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကမာၻ႕အလယ္မွာမ်က္ႏွာမငယ္ရပါဘူး။
အဓိက(Institution)ေတြျဖစ္တဲ့ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕အဓိကမ႑ိဳင္(Pillor)     ႀကီး(၃)ခုအျဖစ္   သတ္မွတ္
ထားေသာ-
(၁)  လြတ္ေတာ္/ဥပေဒျပဳအဖြဲ႕ မ႑ိဳင္    ( Parliament )
(၂)  တရားေရးမ႑ိဳင္                        ( Judiciary )
(၃) အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္                ( Executive ) တို႕ ဟာ  တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်ိတ္ဆက္လည္ပတ္ႏိုင္သလဲ၊    ပင္နယံ(၃)ခုဆိုပါစို႕၊   အစိတ္ကေလးတစ္စိတ္  လည္ပတ္သြားတိုင္း၊
 ေဆာင္ရြက္ခ်က္ တစ္ခုရွိသြားတိုင္းမွာ တိုင္းျပည္အေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္မူ(Impact) ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲ ၊ ခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ အခြင့္အာဏာ( Embedded autonomy ) ဘယ္ေလာက္ မွ်တစြာခြဲေ၀ထားလဲ၊ စိန္ေခၚမူႈ႕ေတြ(Challenges ) ကို ဘယ္လိုနည္းလမ္းေတြ နဲ႕တုန္႕ ျပန္မလဲ  ဆိုေသာ အခ်က္မ်ားသည္ လြန္စြာအေရးႀကီးလွသည္ ။(ဥပမာ ေပးရလွ်င္ လူမ်ိဳးစုုေပါင္း(၁၀၀)ေက်ာ္ရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တိုင္းျပည္ ဟာ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနေသာ လူမ်ိဳးစုမ်ားျဖင့္စုစည္းထားေသာ တိုင္းျပည္( State nation )ဘ၀ကေန   (one country -one nation) လို႔ ေခၚတဲ့ (Nation state )စနစ္  ကိုဦးတည္သြားေနတာလား၊ လူမ်ိဳးစံု ဘာသာစံု တိုင္းျပည္ ( Muti national state ) စနစ္ ကိုဦးတည္
သြားေနတာလားဆိုတဲ့ ျပသနာဟာလည္း စိန္ေခၚမူတစ္ရပ္ပင္။)။တိုင္းျပည္တစ္ခု ရဲ႕ ပြင့္လင္းျမင္သာမူ 
( Transparency ) တိုးတက္လာတာႏွင့္အမွ်  အစိုးရ အဖြဲ႕ ရဲ႕  တာ၀န္ရွိ ျခင္း( accountability ) ႏွင့္ တာ၀န္ခံျခင္း ( responsibility ) စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္တက္လာေပမည္။ ယခုကာလ အစိုးရ ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တိုင္း တိုင္းျပည္အေပၚ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မူ ( Impact ) ရွိသလဲ ဆိုသည္ မွာအားလံုးမ်က္ျမင္ပင္။လက္ခံတဲ့သူ ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ (၇၅) ရာခိုင္ႏွဳန္းအထက္မွာပါ ။လူကိုလက္ခံတာမဟုတ္ပါဘူး။ မူကိုႀကိဳက္တာပါ။အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ေစာင့္ ၾကည့္ေနဆဲ ကာလျဖစ္သလို အစိုးရအပိုင္းမွာအခက္အခဲ ေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္ ဆိုတာ မေမ့သင့္ပါ ဘူး။ Social system မွာ စနစ္တက်နဲ႕ ပ်က္ယြင္းေနတာကိုဘယ္လိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မွာ လဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ဟာအာဏာရွင္စနစ္တစ္ခုကိုေက်ာ္ခဲ့ၿပီ၊ျပည္ဖံုးကားခ်ထားလိုက္ၿပီဆိုခဲ့ယင္ ၊ဒီစနစ္တက် ပ်က္စီးမူေတြ ကို ဘယ္လိုတားဆီးမွာလဲ၊ေရစီးေခ်ာင္း၊မိုးခါးေရေတြကို ဘယ္လိုသန္႕စင္မွာလဲ ၊ေစတနာတစ္ခုနဲ႕ဘဲ လာဘ္စားမူ (corruption)ေတြ၊   ကိုယ္က်င့္တရား  (Ethic) ေဖာက္ျပန္တဲ့သူေတြ၊ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားျပဳလို႕
 ေအာ္ၿပီးျပည္သူ႔၀န္ထမ္းလို႕အမည္တပ္ၿပီးကိုယ္က်ိဳးၾကည့္သူေတြကိုအကုန္ျဖဳတ္ထုတ္သတ္လုပ္မယ္ဆိုယင္ လည္း အာဏာရွင္စနစ္လို႕ ဆိုဦးမယ္။ ဒါကအာဏာရွင္စနစ္္ ကတည္းက စနစ္တက်နဲ႕ လုပ္ေဆာင္သင့္တဲ့ အခ်က္ပါ။ဒီအခ်က္ကေတာ့ အာဏာရွင္စနစ္ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေပါ့။ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ ကေနာက္ျပန္မလွည့္ေၾကး ဒီမိုကေရစီယႏၱရားကိုစတင္လည္ပတ္ေနၿပီဆိုေသာေၾကာင့္ေတာ္လွန္ျခင္း
(Revolution)မလုပ္ဘဲ၊ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းလဲတဲ့စနစ္ (Evolutioan) နဲ႕တျဖည္းျဖည္းခ်င္းသြားၾကမယ္။
ဒါက ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံသားတိုင္း တစ္ဦးခ်င္း ၊တစ္ဖြဲ႕ ခ်င္းဟာ ဆိတ္ကြယ္ရာမွာေတာင္ ငါ့ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ဟာႏိုင္ငံနဲ႕ယွဥ္တယ္၊ႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳတယ္လို႕ အေတြးမ်ိဳးကိန္းေအာင္းေနဖို႕ လို ပါတယ္။တစ္ခုမ်ားတင္ျပခ်င္တာကကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံကဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမျဖစ္ေသးပါဘူး။ ခုမွလမ္းေၾကာင္း
ကိုေလွ်ာက္လွမ္းေနၾကတာပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီရင့္သန္ေနတဲ့ႏိုင္ငံေတြနဲ႕ ယွဥ္ၿပီး ဘာေတြမရလို႕၊ဘာေတြမလုပ္ေပးလို႕၊ ဘာမလုပ္ရလို႕၊ညာမလုပ္ရလို႕၊ဘယ္ႏိုင္ငံက ဘယ္စည္းမ်ဥ္းနဲ႕ မကိုက္ညီလို႕လို႕လက္ညိဳးထိုးေအာ္ေနၾကမယ့္အစားအစိုးရဘာေတြလုပ္ေနလဲ၊ဘာေတြလိုအပ္ခ်က္ရွိသလဲ၊
ဘယ္အခက္အခဲေတြကို   ဘယ္လိုေျဖရွင္းေနသလဲ၊ ဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ရမယ္။ေအာ္ တာေကာင္းပါတယ္၊
အခြင့္အေရးရၿပီေလ။မသိဘဲသိမ္းက်ံဳးၿပီးေအာ္ေနလို႕ေတာ့မရဘူး။သိၿပီးမွေတာ့ပိုက်ယ္တာေပါ့။ပိုခိုင္မာ
တာေပါ့။အပ်က္သေဘာမေဆာင္ယင္သူလည္းတိုင္းျပည္အတြက္ကိုယ္လည္းတိုင္းျပည္အတြက္ဆိုေတာ့
လက္ခံလို႔ရတယ္။  သေဘာထားကြဲလြဲမူ(Conflict)ေတြကိုေလွ်ာ့ခ်လို႕ရမယ္။  အဲ့ဒီလို တူတာေတြယူၿပီး
ညီညြတ္မူလုပ္ရမယ္ ။ညီညြတ္ၾကမွလည္း ခိုင္မာလာမယ္။ယံုံၾကည္ခ်က္တူတယ္ ၊ခိုင္မာရင့္သန္မယ္ဆိုယင္ ဘယ္လိုဘဲစနစ္တက်နဲ႕ပ်က္စီးေနပါေစျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္လာမယ္လို႕ယံုၾကည္တယ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ႕ ဒီမိုကေရစီယဥ္ေက်းမူ (Democracy Culture)ေလးေတြကို ၀ိုင္း၀န္းထိန္းေက်ာင္းေပးရမယ္။တည္ေဆာက္
ရမယ္။ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘယ္ကစၿပီးေျပာင္းလဲမလဲ။ကၽြန္ေတာ္ကစၿပီးေျပာင္းလဲရပါမယ္။ဒါကိုလူတိုင္းႏိုင္ငံသား
တိုင္း လက္ခံက်င့္သံုးရမယ္။ယံုၾကည္ရမယ္။

လြမ္းသုခ(ေဗဒါ)

Friday, November 11, 2011

“ခ်စ္ေသာဂူးရာ”


(၁)

သူတို႔ အေခၚေတာ့ ကာျပင္ညီစာေပါ့၊အနီေရာင္ေဆးရည္ေတြ ခႏၵာကိုယ္အႏွံ႔စီး၀င္ေနတယ္။ဒရင္းဘတ္ ေပၚမွာသက္ေတာင့္သက္သာေနရတယ္ဆိုေပမယ့္
ေဆးတစ္ပုလင္းလံုးကုန္သြြားေအာင္ ျငိမ္သက္ေနရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အိပ္မက္ရွည္တစ္ခု(дленный сон)မက္ေနရသလိုပါဘဲ။ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ
ေနာက္ထပ္ ဒရင္းဘတ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။အဲ့ဒီဒရင္းဘတ္ေလးေပၚကို ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးေတြမေရာက္မိေအာင္ထိန္းေနရတာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။ဒီလိုနဲ႔လွပတဲ့ သူမရဲ႕
မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကို ေရွာင္ဖယ္ယင္း သူနဲ႕ကၽြန္ေတာ္ ဆံုဆည္းခဲ့ၾကတယ္....

(၂)

ဒီေန႕တင္းနစ္ရိုက္ရတာခါတိုင္းေန႔ေတြထက္ လန္းဆန္းတက္ၾကြေနမိတယ္။ျမင္ရခဲတဲ့ သူမရဲ႕အျပံဳးေလးေတြေအာက္မွာ တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္ေတာ့္လက္ထဲက
ေရာ့ကဒ္နဲ႕ တင္းနစ္ေဘာလံုးေလးမထိခ်င္ေတာ့။
`ၾကည့္လည္းေငးဦး´
အန္ဒေရ႕ (Андрей)ကလွမ္းစသည္။ကၽြန္ေတာ္ျပံဳးမိသည္။
`မတတ္ႏိုင္ဘူး သူငယ္ခ်င္းေရ ဒီေန႔ငါ့အတြက္လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ဘဲ၊မင္းငါ့ကိုႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး´
ကၽြန္ေတာ့္ေျပာေတာ့ အန္ဒေရ႕က ရယ္ယင္း
`အဲ့ဒီေရာဂါက တီဘီေရာဂါထက္ဆိုးလိမ့္မယ္...´

`က်မလည္းကစားခ်င္လို႔ရမလား၊ပညာသင္မလို႕...´
ရုရွားလိုေျပာတာျဖစ္ေပမယ့္ ရွင္းရွင္းေလးနဲ႔နားေထာင္လို႕ေကာင္းသည္။
`ရပါတယ္´
တင္းနစ္ေဘာလံုးေလး ဟိုဘက္ဒီဘက္ေျပးလႊားေနသလို ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ေတြလည္း ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ေနေလရဲ႕။တစ္ခါတစ္ခါသူမရွံဳးသြားတဲ့အခါ
ရွက္ျပံဳးေလးနဲ႔တုန္႔ျပန္တတ္တယ္။

`ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ဗ်ာ၊ကၽြန္ေတာ္ နာမည္ လြမ္းသုခပါ။လြယ္လြယ္ကူကူ လြမ္းလို႔ေခၚႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ´

`ကၽြန္မနာမည္ကေတာ့ ဂၽြန္ေနးပါ ခက္ယင္ ဂူးရာ လို႕ေခၚႏိုင္ပါတယ္...၊ကၽြန္မလည္းေတြ႕ရတာ အရမ္း၀မ္းသာပါတယ္ရွင္´
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ဦးရဲ႕အသိမွာ တစ္ဦး ကမၼည္းထိုးခဲ့ၾကတယ္။


(၃)

ေဆာင္းအကုန္ေႏြဦးေရာက္ျပီဆိုသည္ႏွင့္သစ္ပင္တို႔သည္အစိမ္းေရာင္ရြက္သစ္မ်ားျဖင့္ေ၀ဆာေနေတာ့သည္။
အခ်ိဳ႕ အပင္တို႔သည္ အျဖဴေရာင္ အမွဳန္ေလးမ်ားအားေျမျပင္ေပၚသို႔ခါခ်ေနသည္။အစပိုင္း၌ေလအေ၀့တြင္ပါလာေသာ
ထိုအမွဳန္ေလးမ်ားသည္ကၽြန္ေတာ္အား မ်ားစြာအေႏွာက္အယွက္ေပးေလသည္။
`ဂူးရာ ၊ကၽြန္ေတာ္ကို ပု (пук)ေတြကေတာ္ေတာ္ေႏွာက္ယွက္တယ္ဗ်ာ။´
`ကၽြန္မတို႔ဆီမွာအဲ့ဒါကို ေႏြႏွင္းမွဳန္ (летный снег)လို႕ေခၚတယ္ ၾကည့္ပါလား ႏွင္းေတြေ၀ေနသလိုဘဲ ´
သူမေျပာမွကၽြန္ေတာ္သတိျပဳမိသည္။အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေႏြႏွင္းမွဳန္ေတြၾကားမွာေနတတ္လာသည္။
`လြမ္း...ရွင္ကဒီမွာ အလုပ္လုပ္တာလား၊ပညာသင္ေနတာလား။´
`ကၽြန္ေတာ္ ပညာသင္ေနတာပါ၊ ေမာ္စကိုတကၠသိုလ္ ရူပေဗဒ ပထမႏွစ္ပါ ´
`ရွင့္အမ်ိဳးသမီးကေရာ ဒီမွာဘဲလား´
`လုပ္ျပီဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးပါဘူး ဂူးရာ´

`ေဟာေတာ့ ကၽြန္မကမသိပါဘူး...လြမ္းရဲ႕လက္မွာစြပ္ထားတဲ့လက္စြပ္ကိုျမင္မိလို႕ပါ။´
`ဒီလက္စြပ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးထားတာပါ လြမ္းဒီလက္စြပ္ေလးကို ျမတ္ႏိုးတယ္ ေရႊမဟုတ္ေပမယ့္ ဒီလက္စြပ္ေလး၀တ္ထားယင္
လြမ္းဘ၀ဘယ္လိုၾကမ္းခဲ့လဲ ...လြမ္းဘယ္ကလာလဲ ဆိုတာ အျမဲ အမွတ္ရေစတယ္´

`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ရွင္...ဘ၀ဆိုတာအခက္အခဲေတြရွိမွ ၊ၾကမ္းတမ္းမူ႕ေတြရွိမွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ...အရည္အခ်င္းရွိတဲ့သူ က ဘယ္ေနရာေရာက္
ေရာက္။ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးဘဲ ၾကံဳၾကံဳ အျမဲတမ္းေအာင္ျမင္ေနမွာပါ´
ဘယ္သူနဲ႕မွမတူေသာသူမ ရဲ႕အားေပးစကားေလးက ရင္ထဲ ကိုစူးနစ္ေစသည္။

(၄)

`လြမ္း ...မင္းေရာဂါအေျခအေနသက္သာရဲ႕လား´
`ဟုတ္ကဲ့ သက္သာပါတယ္ခင္ဗ်´
`ေဆးေတြက ေတာ့နည္းနည္းျပင္းတယ္၊အစပိုင္းေတာ့ မင္း ေခါင္းမူးတာတို႕ ၊အားနည္းတာတို႔ျဖစ္လိမ့္မယ္
ေနာက္ပိုင္း ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္´
`ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကို ဂရုစိုက္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ္ ဒီမွာဘယ္ႏွစ္လ ေလာက္ၾကာမယ္ဆိုတာ သိပါရေစ´
`အဲ့ဒါ အတိအက်ေတာ့ေျပာလို႕မရဘူးကြ ...မင္းရဲ႕ေရာဂါအေျခအေနတိုးတက္မူ႕ေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။အနည္းဆံုးေတာ့မင္းဒီမွာ
ေျခာက္လေလာက္ေနရလိမ့္မယ္...။´
ေန႔တိုင္း မနက္(၁၀)နာရီဆို ဆရာ၀န္မ်ားကသက္ဆိုင္ရာ လူနာေတြရဲ႕အေျခအေနကိုလိုက္လံစစ္ေဆးရတယ္။ခုလည္း ဆရာ၀န္လာစစ္ေဆးတုန္း
ကၽြန္ေတာ္သိလိုသည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားအားေမးျမန္းမိသည္...။အနည္းဆံုးေျခာက္လေလာက္ၾကာမယ္ဆိုယင္ေတာ့ ဒီေဆးရုံၾကီးမွာ ပ်င္းေနေအာင္
ေတာ့ေနရေပဦးမည္...၊ကၽြန္ေတာ့္ မွာ စိတ္ဓာတ္က်တာတို႕ အားငယ္တာတို႕ေတာ့မရွိပါဘူး ။ဒါေပမယ့္ အထီးက်န္ဆန္တဲ့ဘ၀ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္
မုန္းတယ္...။ဘယ္ကေနဘယ္လိုရလာမွန္းမသိတဲ့ ဒီတီဘီေရာဂါ ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရုရွားႏိုင္ငံ ရဲ႕တီဘီအထူးကုေဆးရုံၾကီးေပၚကို ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းပါ။
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတာက ရုရွားသို႔ပညာသင္ေစလႊတ္ျခင္းခံရတဲ့ ျမန္မာအရာရွိငယ္တစ္ေယာက္ပါ...။စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမယ့္ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ အလြမ္း
အေဆြးဒာဓာတ္ခံေကာင္းတယ္လိုေျပာလို႕ရပါတယ္...။


(၅)


`ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ထေတာ့ ဟိုမွာ နံနက္စာက ငါတို႕ ကိုေစာင့္ေနျပီ´
`ငါကႏိုးေနပါျပီ ေစာေသးလို႕ လွဲေနတာ ...ဟိုေကာင္ ဂ်ိမာ ကိုသာရေအာင္ႏိုးေပေတာ့´
အန္ဒေရ႕ က ဂ်ိမာအားေမးဆတ္ျပယင္း လွမ္းေျပာသည္။
`ေဟာ...ဂ်ိမာႏိုးလာျပီ ၊ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါဂ်ိမာ ၊ခဏေန နံနက္စာသြားစားဖို႔ထေတာ့ ´
`၀ါး...ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ သူငယ္ခ်င္တို႕ ´
အိပ္ေရးမ၀ေသးေသာ ပံုစံျဖင့္ အားလံုးကို ႏွဳတ္ဆတ္ယင္း အားယူ၍ထလိုက္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ ေနေသာအခန္းေလးက (၃)ေယာက္ခန္း။ႏိုင္ငံျခားသားဆိုလို႕ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ဘဲ ပါတယ္။အစပိုင္းေတာ့
ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့အခက္အခဲ ရွိသည္ ေနာက္ေတာ့ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ ေနသားတစ္က်ျဖစ္လာ
သည္။နံနက္စာအတြက္ စားေသာက္ခန္းသို႔ သြားယင္း လမ္း၌ ေတြ႔ဆံုေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ႏွဳတ္ဆတ္ျဖစ္သည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီမွာတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးေတြ႕ဆံု
ၾကသည့္အခါ အမ်ားအားျဖင့္အျပံဳးျဖင့္သာႏွဳတ္ခြန္းဆက္ေလ့ရွိသည္ ။ရုရွားႏိုင္ငံ၌ ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ ၊ေကာင္းေသာ ညေနခင္းပါခင္ဗ်ာ စသျဖင့္ႏွဳတ္ဆတ္ၾကသည္။

(၆)

`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါ လြမ္း´
`ေကာင္းေသာညေနခင္းပါဂူးရာ...လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား ´
`ဟုတ္တယ္လြမ္းရ ေလေကာင္းေလသန္႔ေလးဘာေလးရူွရေအာင္ေလ ...လြမ္းေရာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတာလား
အေတာ္ဘဲ စကားေျပာေဖာ္ရတာေပါ့´
`ဟုတ္တယ္အခန္းထဲ မွာ ေနရတာထက္စာယင္ ပတ္၀န္းက်င္အေျပာင္းအလဲေလးျဖစ္တာေပါ့´
`လြမ္းရဲ႕ က်မ္းမာေရးအေျခအေနေရာ တိုးတက္မူ႕ ရွိရဲ႕လား´
`အယင္က ထက္စာယင္ေတာ့ အမ်ားၾကီးတိုးတက္မူ႕ ရွိပါတယ္ ...အယင္က ဆို လမ္းလည္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ဘူး
တင္းနစ္လည္း အၾကာၾကီးမရိုက္ႏိုင္ဘူး၊ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ခုရက္ပိုင္းတြင္း ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္တဲ့ေဆးထဲ မွာအသစ္တစ္လံုးတိုးလာတယ္ဗ်၊
အဲ့ဒီေဆးေသာက္မိယင္ ႏွလံုးကို ေတာ္ေတာ္ေလးထိတယ္ဗ်...။´
`ဟုတ္လား...ဒါဆို ဆရာ၀န္ကို ခ်က္ခ်င္းေျပာေလ...လြမ္းနဲ႔မတည့္လို႕ျဖစ္လိမ့္မယ္၊ဘယ္လိုေဆးမ်ိဳးပါလိမ့္ ပန္းေရာင္ေလးလား´
စိုးရိမ္မူ႔ျဖင့္ အေလာတၾကီးေမးလာေသာဂူးရာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ခ်င္ေနမိသည္...၊
`ခုကၽြန္ေတာ္နဲ႕အတူရွိေနတယ္ ´
`လြမ္းက မေသာက္ဘူးလား ျပပါဦး ဘယ္မွာလဲ ´
ဂူးရာ ရဲ႕ မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးေတြကိုရင္ခုန္စြာ ကၽြန္ေတာ္ စိုက္ၾကည့္ယင္း နူးညံ့စြာေျပာေနမိသည္။
`ကၽြန္ေတာ္ေဘးမွာေလ ဂူးရာ ...အဲ့ဒီေဆးေလးက ေ၀းေ၀းမွာ ရွိမေနပါဘူး´
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းထဲ မွအရိပ္ေလးတစ္ခုအား သူမရွာလို႕ေတြသြားသည္။
`ကိုယ္က လြမ္းကို လူရိုးေလးလို႕ထင္ေနတာ´
`ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ဂူးရာ ၊ကမာၻဦးတုန္းကလည္း ဧ၀ က အာဒံကို လူရိုးေလးလို႕ ထင္ခဲ့တာဘဲေလ´
`အဟင္းဟင္း´
ရွက္တဲ့အခါ ေျခလွမ္းျမန္ျမန္လွမ္းတတ္ေသာဂူးရာ ၏ရယ္သံလႊင္လႊင္ေလးက ရင္ကိုေအးျမေစသည္။



(၇)


`အဲ့ဒီသီခ်င္းေလးရဲ႕အဓိပၼါယ္က အခ်စ္ေတြက မ်က္၀န္းေတြကို တံခါးေပါက္အျဖစ္ဖန္ဆင္းေပးခဲ့ျပီး ရင္ခုန္ျခင္းေတြကို ႏူးည့ံစြာနဲ႔ ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့တယ္တဲ။့ငါရိွဳက္လိုက္တဲ့ ၀င္သက္တိုင္းမင္းရဲ႕
ရနံ႔ေလးေတြပါေနတယ္တဲ့၊ဒါေတာင္မွ မင္းကမသိေသးဘူး၊ငါလိုခ်င္တဲ့အခ်စ္ေတြကိုျမန္ျမန္ေပးပါတဲ့ေလ´
သီခ်င္းေလးက ျမဴးၾကြေနသည္ ၊သံစဥ္ႏွင့္ ထပ္တူ လွပစြာ ကေနေသာ ဂူးရာ ၏လွဳပ္ရွားမူ႕တိုင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္ အားအသက္ရူွမွားေစသည္။တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ကေနယင္းစြဲစြဲ ညိဳ႕ညိဳ႕
ၾကည့္လိုက္ေသာအၾကည့္တစ္ခ်က္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ပရမ္းပတာျဖစ္ေစသည္။
`ဂူးရာ မင္းကတဲ့ အခါ အရမ္းလွတယ္ အရမ္းၾကည့္လို႕ေကာင္းတယ္ ´
`ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ လြမ္း ...ရွင္လည္းကေလ ...လာပါ အတူတူကမယ္´
သူမဖုန္းထဲမွ သီခ်င္းအသံကို အနည္းငယ္ခ်ဲ့လိုက္ယင္း ကၽြန္ေတာ္အား အတူကရန္ လွမ္းေခၚသည္ ။
`ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မကတတ္ဘူး ဂူးရာ´
`ၾကိဳးစားၾကည့္ေလ ေနာက္ေတာ့ ကတတ္သြားလိမ့္မယ္´
ကၽြန္ေတာ္လည္းရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင့္ သူမနဲ့အတူတြဲကေနမိသည္ .....၊ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္း
တာေတာ့ေသခ်ာသည္။
`ဒီသီခ်င္းေလးကို ကိုယ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္ ဂူးရာ ၊စာသားေလးေတြက နူးညံ့တယ္ ´
`ရွင္နားေထာင္ခ်င္ယင္ ကၽြန္မေပးမယ္ေလ ...ရွင့္ အမ္ပီသရီး ထဲ ထည့္ျပီးနားေထာင္ေပါ့ ´
ကိုယ္မင္းကို သတိရတိုင္းနားေထာင္ျဖစ္မွာပါ
ကၽြန္ေတာ္ တိုးတိုးေလး အနားကပ္ေျပာယင္း တဒုန္းဒုန္းတဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ခုန္ေနေသာရင္ကို အျပစ္တင္ေနမိသည္။
`ဂူးရာ မနက္ျဖန္ နံနက္စာစားျပီးယင္ မင္းကိုယ္နဲ့ ဒီနားက ေစ်းဆိုင္ေလးကို ခဏလိုက္ႏိုင္မလားကိုယ္မင္းအကူအညီနည္းနည္းလိုလို႕ ´
`လိုက္ႏုိင္ပါတယ္ ရွင္ဘာ၀ယ္စရာရွိလို႔လဲ´
ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးယင္း
`ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္ေျပာမယ္ေလေနာ္´
`ေကာင္းပါျပီရွင္´

(၈)


`ဂူးရာ မင္းအခုဘယ္မွာလဲ ´
`လြမ္း ခဏေလးေနာ္ ကၽြန္မအ၀တ္လဲ လိုက္ဥိးမယ္ ေနာက္၁၀မိနစ္ေနယင္ ကၽြန္မ ဆင္းလာခဲ့မယ္ ရွင္ေအာက္ကဘဲေစာင့္ေနေနာ္´
`ေကာင္းျပီ ကိုယ္ေစာင့္ေနမယ္ဂူးရာ ´
ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းေလးကို ပိတ္ယင္းေအာက္ထပ္သို႕ဆင္းလာခဲ့သည္ ။
ဒီေန႕ က ရံုးပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ေဆးရံုမွာ လူေတြရွင္းေနသည္။အိမ္ျပန္တဲ့လူေတြလည္းျပန္ၾကသည္ ကၽြန္ေတာ္ နဲ့ဂူးရာက မိသားစုနဲ႕ အေ၀းမွာေနေနရသူခ်င္းမို႔
ပို၍သံေယာဇဥ္တြယ္မိသည္ ။
`အဟဲ နည္းနည္းၾကာသြားတယ္ အလွျပင္ေနတာနဲ႔´
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္၀န္းေတြသူမထံမွမခြာခ်င္ေလာက္ေအာင္ သူမထံတြင္ အလွတရားတို႕ ေပါင္းစုေနေလရဲ႕။
`ဂူးရာ ဒီေန႔ က ကိုယ့္အတြက္ လွပတဲ့ေန႔ေလးတစ္ေန႔ ဘဲ၊ျပီးေတာ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ့အတူေလွ်ာက္လည္တာ ဒါပထမအၾကိမ္ဘဲ
ကိုယ္တစ္ခါမွ ဒီလို မသြားဖူးဘူး´
`လြမ္း...ရွင့္မွာ ပထမအၾကိမ္ေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားမယ္နဲ႔တူတယ္ေနာ္ ၊ကၽြန္မနဲ႔တြဲ က တာလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဆို၊´
`ဟုတ္တယ္ ဂူးရာ ကိုယ့္မွာ ေနာက္ထပ္ပထမ အၾကိမ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ ၊သိခ်င္ယင္ကိုယ္ေျပာမယ္ေလ
ကိုယ့္ ကိုမင္းလက္ေလးခဏေပးပါလား´

ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပံဳး၍ၾကည့္ယင္းလက္လွမ္းေပးသည္ ၊ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးျဖင့္ငံု႕နမ္းယင္းေျပာလိုက္သည္...၊
`အဲ့ဒါလည္း ပထမအၾကိမ္ဘဲ ဂူးရာ ´
`က်န္တာေတာ့ မသိဘူး ရွင္ေတာ္ေတာ္လည္တာေတာ့သိတယ္´သူမေက်နပ္စြာျပံဳးယင္းကၽြန္ေတာ့္အားလွမ္းေျပာသည္။
ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာ ဖို႔ စကားလံုးေတြေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ ။အတိုင္းမသိခုန္ေနေသာရင္ခုန္သံကို သူမၾကားသြားျပီလား။ထိန္းခ်ဳပ္ရတာမ်ားလာ
ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလံုးသားကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ေတာ့မည္ ။
`ဂူးရာ ကိုယ္တုိ႕ ဘယ္သြားၾကယင္ေကာင္းမလဲ´
`ေဟာေတာ့ လြမ္းရွင္လုပ္ျပီ.....ရွင္က ဖိတ္ေခၚတဲ့သူေလ ´
လွလွပပ မ်က္ေစာင္းေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျပံဳးမိသည္။
`ဆာေကာညီကီ ပန္းျခံကို အရင္သြားၾကမယ္ျပီးယင္ ရုပ္ရွင္ သြားၾကည့္ၾကမယ္ ...အိုေက´
`အင္းေကာင္းတယ္ ရုပ္ရွင္မၾကည့္တာလည္းၾကာျပီသြားၾကတာေပါ့´

(၉)

ရံုးပိတ္ရက္ျဖစ္၍ပန္းျခံထဲတြင္ လူစည္ကားေနသည္ ။
`ဂူးရာ ...ဒီပန္းျခံထဲ မွာကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ၊ကိုယ္ မင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမယ္´
`အမ္ ...ရွင့္သူငယ္ခ်င္း ဘယ္သူပါလိမ့္ ၊သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေစာင့္ေနတာလား´
`ဟုတ္တယ္သူက ပန္းျခံထဲမွာ ေနတာ ေတြ႔လားဟိုမွာ´
ကၽြန္ေတာ္ ပန္းျခံထဲ မွ လီနင္ရုပ္ထုၾကီးအားေမးဆတ္ ျပ လိုက္သည္။
`လုပ္ျပီ ရွင္ကေတာ့´
`ဟုတ္တယ္ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ခံစားခ်က္ေတြကို သူသိတယ္ သူနားလည္တယ္...
ကိုယ္ သူ႕ကိုေမးျပမယ္ ၾကည့္ေန´
`ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါလီနင္ ၊ကၽြန္ေတာ္ ့အေတြးထဲမွာေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေႏွာက္ယွက္ေနတယ္ဗ်ာ...၊
ညဘက္ဆိုလည္းသူ႔အေၾကာင္းေတြးျပီးအိပ္လို႔မေပ်ာ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္...၊အဲ့ဒီေကာင္မေလးကဘယ္သူျဖစ္မလဲ ဆိုတာကၽြန္ေတာ့္ကိုေျပာျပပါလား´

`သူကဘာေျပာလဲ´
ကၽြန္ေတာ္ မေျဖဘဲ အဓိပၸါယ္ပါပါ ျပံဳးမိသည္။
`လာဂူးရာ ...ေရပန္းေတြရွိတဲ့ဆီသြားရေအာင္´
ကၽြန္ေတာ္ သူမလက္ေလးအားဆြဲျပီးေရပန္းေတြရွိရာသို႔လွမ္းလာမိသည္။
`ဂူးရာ မင္းဆီမွာ အေၾကြေစ့ရွိလား ၁ရူဘယ္ေလ ´
ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ကပ္ထဲမွ အေၾကြေစ႕ေလးအားထုတ္ယင္းလွမ္းေမးလိုက္သည္ ။
`ရွိတယ္ေလ...လြမ္းဘာလုပ္မလို႔လည္း´
ကိုယ္နဲ႕ဂူးရာ အေၾကြေစ့ခ်င္းလဲမယ္ျပီးယင္ ဟိုးမွာေတြလားေရကန္အလယ္ကေရပန္းဆီကို ပစ္မယ္ မပစ္ခင္ ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကိုေျပာရမယ္
အဲ့ဒီစကားေလးတစ္ခြန္းက အဲ့ဒီအေၾကြေစ့ေလးနဲ႔အတူ ေရကန္ထဲမွာ ကမာၻတည္သေရြ႕ ကိန္းေအာင္းေနလိမ့္မယ္။ကိုယ္အရင္လုပ္ျပမယ္ဂူးရာၾကည့္ေန´

ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာသမွ်ကို ဂရုတစိုက္နားေထာင္းယင္း ျပံဳး၍ၾကည့္ေနသည္ ။
ကၽြန္ေတာ္ အေၾကြေစ့ေလးအား ကိုင္ယင္း သူမအနားသို႕တိုးကပ္လိုက္သည္။ႏုနယ္လွပလြန္းေသာ မ်က္နာျပင္ေပၚ၀ယ္ ရွက္ေသြးျဖာေနသည္...။ကမာၻဦးကတည္းက ဖိုနဲ႕မ
တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးနားလည္လာၾကသည့္ သဘာ၀တရား၏လ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ တစ္ခုပင္တည္း။

`ဂူးရာ ...ကိုယ္အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ ကိုယ္မသိဘူး...ကိုယ္မင္းနဲ႕ေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္တိုင္း...မင္းနဲ႔အတူရွိေနတဲ့အခါတိုင္းမွာ ရင္ခုန္လွဳပ္ရွားရတယ္
မင္းကိုယ့္အနားမွာ မရွိတဲ့အခါမွာလည္း မင္းကိုယ့္အေတြးထဲမွာ ရွိေနတယ္...။ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ဆိုတာ ကုိယ္မေတြးခ်င္ဘူး....ကိုယ့္အနားမွာ မင္းကို အျမဲ တမ္းရွိေစခ်င္တယ္
ကို္ယ့္အတြက္ ဒီထက္ပိုျပီးထိ္န္းခ်ဳပ္ထားဖို႕ က မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့လို႕ပါ´

`ဂူးရာ...ကိုယ္မင္းကိုခ်စ္တယ္´
ကၽြန္ေတာ္ လက္ထဲမွ အေၾကြေစ့ေလးအား ေရကန္အလယ္သို႕ပစ္လႊတ္လိုက္သည္...။

ရႊန္းလဲ့ေသာမ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ကၽြန္ေတာ့္ အားစိုက္ၾကည့္ယင္း
`လြမ္း...ရွင္အရမ္းစိတ္ကူးယဥ္ဆန္လြန္းတယ္ လို႔မထင္ဘူးလား´
`ကိုယ္သိပါတယ္ကိုယ္စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္ ဒါေပမယ့္ ခံစားခ်က္ေတြကိုက ဒီအတိုင္းေမြးဖြားခြင့္ေပးထားတာပါ...´
`ကၽြန္မရွင့္ကို အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး တစ္ခါတစ္ေလ ခံစားခ်က္ေတြကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနခြင့္ေပးရတယ္...ရွင့္ကိုသာေျပာတာပါ
စိတ္ကူးယဥ္ဆန္တယ္လို႕ ...ကၽြန္မလည္း ရူးသြပ္တာပါဘဲ...

`ကၽြန္မလည္းရွင့္ကို ခ်စ္တယ္´
အေၾကြေစ့ေလးေလထဲ ေျမာက္တက္သြားျပီး ကန္ေရျပင္အလယ္ဆီသို႔ ဦးတည္ေနသည္...။
ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲ သို႔ေရာက္လာေသာ ပထမဆံုးခ်စ္သူေလးအား တင္းၾကပ္စြာဖက္ထားယင္း
`ဂူးရာ မင္းဘာလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမေမြးဖြားရတာလဲ၊ကိုယ္ကေရာဘာလို႕ မင္းတို႔ႏိုင္ငံမွာ မေမြးဖြားရတာလဲ ...။´
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို မေက်မနပ္ေရရြတ္ေနတာ ၾကည့္ယင္း ဂူးရာ ကၽြန္ေတာ္အားနားလည္စြာ အနားတိုး၍ခပ္ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္။

`မင္းျမန္မာတစ္ေယာက္ျဖစ္လို႕ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႔ရတာေပါ့၊မင္းသာ ျပင္သစ္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ဆို ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕ခ်င္မွေတြ႔ရမွာ´
`ခုလိုေမာင့္ခ်စ္သူေလးနဲ႕ေတြ႕ဆံုခြင့္ေပးတဲ့ကံၾကမၼာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္´
`အမ္ ...မင္းကိုယ့္ကိုဘယ္လိုေျပာတာ...ေမာင္...ဟုတ္လား အဲ့ဒါဘာလဲ ဟင္ ´
`ေၾသာ္ အဲ့ဒါ ခ်စ္သူေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးကို အျမတ္တႏိုးနဲ႕ေခၚတာေလ...အဲ့ဒီလိုေခၚယင္
ေကာင္ေလးက အရမ္းၾကည္ႏူးရတယ္ ...သူ႕ ကိုအရမ္းခ်စ္ပါတယ္လို႕ေျပာေနသလိုဘဲ ...
ကိုယ့္ကို ေမာင္လို႕ေခၚမွာလား...´
`ေခၚမွာေပါ့...မုန္´
`အဲ မုန္မဟုတ္ဘူးေလကြာ ....ေမာင္...´
`ေမာင္...ေမာင္...ေမာင္ ´
`ဗ်ာ...ဗ်ာ ....ဗ်ာ ´
`ဟားဟားဟား´
`ေမာင္နဲ႔ေနရတာေပ်ာ္လား ဟင္´
`ေပ်ာ္တာေပါ့...ဂူးရာ တစ္ခါမွမေတြးဖူးဘူး တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္မိသြားလိမ့္မယ္လို႕´
`ေမာင္လည္း အတူတူပါဘဲေမာင့္ အခ်စ္ရယ္ဘာဘဲ ေျပာေျပာ ေမာင့္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ေတြကို ေဟာဒီေရကန္ၾကီးေအာက္က အေၾကြေစ့ေလး
ေတြက သက္ေသအျဖစ္အျမဲ အသိအမွတ္ျပဳေနမွာပါ´


(၁၀)

`ငါတို႔မ်ားသနားဖို႔ေကာင္းလိုက္တာေနာ္...ႏွင္းဆီပန္းလွလွေလးေတြေပးမယ့္သူလည္းမရွိ´
`ေအးဟာ သူမ်ားေတြမ်ားကံေကာင္းလိုက္တာ´
ႏိုစီယာနဲ႔ လဲယာ က အတိုင္အေဖာက္ညီေနၾကသည္...ဂူးရာ ကေတာ့ရွက္ျပံဳးေလးျပံဳးေနသည္။
`အဲ...နင္တို႕ဘယ္လိုသိတာလဲ´
`အံမယ္ ထြက္သြားေတာ့ႏွစ္ေယာက္သား တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔ ျပန္လာေတာ့ ဂူးရာ လက္ထဲ မွာႏွင္းဆီပန္း
ေတြနဲ႔မသိဘဲေနမလား´
`ဟုတ္ပ အျဖဴေရာင္ေလးက အခ်စ္ရဲ႕သေကၤတေပါ့ေလ´
ကၽြန္ေတာ္ တို႔ပန္းျခံထဲ က ထြက္ေတာ့ရာသီဥတုက ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားသည္။
မိုးသည္းသည္းေအာက္၀ယ္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ပန္းျခံ အနီးကဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ
မဒိုနင္ ၀င္စားၾကသည္...။ေနာက္ေတာ့ ေဆးရံုသို႕ျပန္လာခဲ့ၾကသည္ လမ္း၌ပန္းဆိုင္မွ ႏွင္းဆီျဖဴ(၇) ပြင့္
၀ယ္၍ဂူးရာအား အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

၁၁. ကၽြန္ေတာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ခ်စ္ခရီးလမ္းေလးကေတာ့သာယာလြန္းလွတယ္..
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္အျပန္လွန္မွီခုိအားထားျပီး ခ်စ္ၾကတာဆိုေတာ့
တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ပိုတိုးျပီးခ်စ္ၾကတယ္..မနက္စာ စားျပီးတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ္
တို ့နွစ္ေယာက္ ဆာေကာညီကီ..ပန္းျခံေလးထဲမွာလမ္းေလ်ာက္ရင္းအၾကင္
နာစကားေလးေတြဆိုျဖစ္တယ္..တစ္ခါတစ္ရံပန္းျခံထဲကခံုတန္းေလးထဲမွာ
ထိုင္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ကစိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးေတြဆိုျပတက္တယ္..အဲ့ဒီအ
ခ်ိန္မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့သူမကနားမလည္ေပမယ့္နားလည္သည့္အလား ကၽြန္ေတာ့
ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျပီးနားေထာင္ေနတက္တယ္..
’’ ေမာင္…ေမာင့္အသံကို နဲနဲေလာက္ေဝဖန္ၾကည့္မယ္ေနာ္ ရမလားဟင္’’
’’ အင္းေဝဖန္ၾကည့္ေလ..ဂူးရာ’’
’’ ေမာင့္အသံက ေကာင္းတယ္လို ့မဆိုနိုင္ေပမယ့္ အရမ္းဆြဲေဆာင္မွု ့ရွိတယ္
သိလား…ကၽြန္မ တေန ့ေန ့ေမာင့္သီခ်င္းသံမၾကားရရင္ ရင္ထဲမွာတစ္ခုခု လို
ေနသလိုပဲ ေမာင္ရာ ’’
’’ ဟာ.. အခ်စ္ရယ္.. ေမာင့္ကိုဒီေလာက္ေတာင္ပဲခ်စ္ရလားကြာ ေမာင္ၾကည္နူးလိုက္
တာကြာ’’ သူမရွက္ျပံဳးေလးနဲ ့ကၽြန္ေတာ့နားသယ္စပ္ေလးကို ဖြဖြနမ္းရင္း
’’အရမ္းခ်စ္တာထက္ကိုပိုပါတယ္..ေမာင္…’’
ပတ္ဝန္းက်င္မွာငွက္ကေလးမ်ားရဲ့ေတးသီသံပ်ံလြင့္ေနသည္

၁၂ .ဒီေန ့ကၽြန္ေတာ့ေဘးကပ္ရက္ကုတင္ကသူငယ္ခ်င္းဂ်ိမာေေဆးရံုေပၚကဆင္းခြင့္
ရတယ္…ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရေတာ့သူ ့မ်က္နာေပၚက အျပံဳးေတြ
က ဝင္းပလို ့ ေဆးရံုတစ္ခုလံုးကိုမေမာမပန္းလိုက္ႏွဳတ္ဆက္ေနေလရဲ ့
’’ လြမ္းေရ.. ကိုယ္ကေတာ့ရလဒ္ေကာင္းနဲ ့ဆင္းခြင့္ရလို ့အရမ္းေပ်ာ္ေနမိတယ္ကြာ’’
’’ေအးကြာ.. တို ့လည္းမင္းကိုယ္စားအရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္ကြာ’’
’’မင္းတို ့အားလံုးလည္း ငါ့လိုပဲအျမန္ဆံုးေနျပန္ေကာင္းလာပါေစကြာ’’
’’ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ..ငါတို ့အားလံုးအျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္းလာမွာပါကြ’’
ကၽြန္ေတာ့ေဘးကကုတင္ေလးကေတာ့ပိုင္ရွင္မဲ့သြားျပီေပါ့ဗ်ာ

၁၃. “ဂူးရာ.. ဒီေန ့ရာသီဥတု ေလးအရမ္းကိုသာယာတာပဲေနာ္’’
’’ဟုတ္တယ္ေနာ္ ေမာင္..’’
’’ ဂူးရာေမာင္တုိ ့နွစ္ေယာက္ဟုိတစ္ခါက မိုးေတြ ရြာလို ့ရုပ္ရွင္သြားမၾကည့္
ျဖစ္ဘူးေနာ္’’
’’အင္းဟုတ္တယ္ေနာ္ေမာင္…ဒါဆိုဒီေန ့သြားၾကည့္ၾကရေအာင္ေလေနာ္’’
’’ အိုေက..ဒါဆိုအဝတ္စားအျမန္သြားလဲေခ်’’
’’ဟုတ္ကဲ့ပါေမာင္ရယ္ ..ခဏပဲေစာင့္ေနာ္ အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ျပင္လာခဲ့မယ္’’
ခဏပဲေစာင့္လိုက္ရတယ္ သူမအဝတ္စားလဲျပီးျပန္ထြက္လာတယ္..သူမဝတ္စား
ပံုကိုၾကည့္ျပီးစိတ္ထဲေတာ္ေတာ္ဘဝင္မက်ျဖစ္မိသြားတယ္… သူမကေနေရာင္
ျခည္ကိုအန္တုျပီးအရဲလြန္ အဝတ္စားေတြ ဝတ္ထားေလရဲ ့ဗ်ာ….နာရီၾကည့္လိုက္
ေတာ့ရုပ္ရွင္ခ်ိန္နီးေနျပီ..ျပန္လဲခုိင္းဖို ့ကလညး္အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး သူမကိုဒီလိုအဝတ္
စားမ်ိဳးနဲ ့မျမင္လိုပါ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ့စိတ္ကူးထဲမွာသူမကို ျမန္မာအဝတ္
စားေလးေတြနဲ ့ျမင္ေယာင္ၾကည့္မိတယ္…သူမနဲ ့အရမ္းလိုက္ဖက္တာပဲဗ်ာ…
အဲ့ဒီေန ့ကေတာ့သူမကိုဒီလိုမ်ိဳးမဝတ္ေစခ်င္ေၾကာင္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး

၁၄. ၂ ေယာက္သားၾကင္ၾကင္နာနာနဲ ့လက္ခ်င္းခ်ိတ္ျပီးရုပ္ရွင္ရံုကျပန္လာေတာ့ ေဆး
ရံုအဝင္ဝနားမွာ အန္ဒေရ့ ကိုလူစိမ္းတစ္ေယာက္နဲ့ စကားေျပာေနတာေတြ ့ရတယ္
အန္ဒေရ့က ကၽြန္ေတာ္တို ့၂ ေယာက္ကိုျမင္ေတာ့ လက္ယပ္ေခၚသည္
’’ လြမ္း ဒါတို ့ေဘးကုတင္ကိုေရာက္လာတဲ့လူနာသစ္ကြ နာမည္က ေသာမတ္တဲ့
.. ေသာမတ္ေရ ဒါက ကိုယ္ေျပာတဲ ့လြမ္းသုခတဲ့ အဲဒီကမေရႊေခ်ာကေတာ့ဂၽြန္ေနးတဲ့’’
’’ဟုတ္ကဲ့ကၽြန္ေတာ့နာမည္ကေသာမတ္ပါ..လြမ္းနဲ ့ဂူးရာအေၾကာင္းအန္ဒေရ ့ေျပာ
လို ့ကၽြန္ေတာ္သိျပီးပါျပီ လိုအပ္တဲ ့အကူညီေလးေတြ လဲေပးပါအံုးဗ်ာ ’’
ေသာမတ္ကလည္းကၽြန္ေတာ္တို ့အရြယ္ဆိုေတာ့ခဏေလးနဲ ့ခင္ခင္မင္မင္ျဖစ္သြား
ၾကတယ္

၁၅. ဒီေန ့ေတာ့အေဆာင္မွာယူစရာေလးေတြရွိလို ့မနက္စာစားျပီးေတာ့..လူေတြအလစ္
မွာခ်စ္ေသာဂူးရာကိုအနမ္းေလးတစ္ပြင့္နဲ ့နွုတ္ဆက္ျပီးေဆးရံုကေနထြက္လာခဲ့တယ္
အေဆာင္ေရာက္ေတာ့လုပ္စရာရွိတာေလးေတြလုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ ရဲ့တစ္
ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္က်န္းမာေရးအေျခေနလာေမးတာကိုလညး္ျပန္ေျဖရေသး
တယ္..သူငယ္ခ်င္းေတြကညေနစာပါခ်က္ေကၽြးေတာ့ေဆးရံုျပန္တာေနာက္က်သြား
တယ္..ေဆးရံုဝင္းထဲလည္းေရာက္ေရာမ်က္စိက က်ိန္းစပ္ျပီးလူကကၽြဲျမီးတိုသြားတယ္
ဂူးရာနဲ ့ေသာမတ္ ကခံုတန္းေလးတစ္ခုမွာထိုင္ျပီးစကားေတြေျပာျပီးရယ္ေနၾကတယ္
ကၽြန္ေတာ့ကိုေတြ ့ေတာ့ဂူးရာက အျပံဳးေလးနွင္ ့လွမ္းေခၚသည္
’’ ေမာင္ျပန္လာတာေနာက္က်တယ္ေနာ္’’
’’ ဟုတ္တယ္.. သူငယ္ခ်င္းေတြကဆြဲထားလို ့’’
’’ ဒီမွာေလ ေသာမတ္က ဂူးရာမပ်င္းေအာင္ ဟာသ ေလးေတြေျပာျပေနတာ’’
’’ ဟုတ္ပါတယ္ လြမ္း ’’
’’ ေအာ္….’’ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္ ဒါေပမယ္ ့ဒီအျပံဳးကမပီျပင္နုိင္ဘူး
ဆိုတာေတာ့သိေနတယ္ ဂူးရာကိုၾကည့္ေတာ့အရဲလြန္အဝတ္စားနဲ ့ ၂ေယာက္သား
ပူးပူးကပ္ကပ္ေလးထိုင္လို ့စကားဆက္ေျပာဖို ့အားမရွိသလိုခံစားလိုက္ရတယ္
’’ေမာင္နားလိုက္အံုးမယ္ေနာ္ ..’’
’’ အင္း နားေလ ေမာင္… ဂူးရာတို ့ကေတာ့စကားဆက္ျပီးေျပာျဖစ္အံုးမယ္’’
’’ ေအာ္ အင္းပါ ၂ ေယာက္လံုးပဲ ကိုယ္သြားျပီေနာ္’’
ဂူးရာကိုပါတစ္ခါတည္းလက္ကဆြဲျပီးေခၚလာခ်င္ေပမယ့္ ရိုင္းရာက်မွာစိုးလို ့မေခၚ
ျဖစ္ခဲ့ဘူး.. သူမကလညး္ကိုယ့္ခ်စ္သူမ်က္နွာေလးကိုေတာင္အကဲမခတ္တက္ဘူး
လားကြာ………….

၁၅ .ဒီေန ့ကေတာ့ခ်စ္ေသာဂူးရာရဲ့ ၂၂ နွစ္ေျမာက္ေမြးေန ့ေလးပါ… သူငယ္ခ်င္းေတြ
အားလံုးပိုက္ဆံစုျပီးေတာ့ေမြးေန ့ပြဲေလးကိုဂူးရာတို ့အခန္းေလးထဲမွာပဲလုပ္ျဖစ္
ခဲ့ၾကတယ္… ခ်စ္ေသာဂူးရာေလးကေတာ့ဒီေန ့ထူးထူးျခားျခားေလးကိုလွေနတာ
ပဲဗ်ာ..ေမြးေန ့ကိတ္လွီးျပီးေတာ့ သူတို ့ရဲ့ဓေလ့အတိုင္းကစားပြဲေလးတစ္ခုလုပ္ၾက
တယ္..စာရြက္တစ္ခုေပၚမွာစာေတြေရးထားျပီးအန္စာတံုးလိုေလးေထာင့္တုံုးေလးနဲ ့
လွိန္ ့ျပီးက်တဲ့စာလံုးအတိုင္းေမြးေန ့ရွင္ကလုပ္ျပရတဲ့ကစားပြဲေလးပါ..ဂူးရာကေလး
ေထာင့္တံုးေလးကိုလွိန္ ့လိုက္တယ္ ..’’ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုအတံုးေလးကေရာက္
သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါမွမၾကံဳဘူးေတာ့ သူမဘာဆက္လုပ္မလဲဆိုတာေစာင့္
ၾကည့္ေနလိုက္တယ္… အဲဗ်ာ.. ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ဘက္ကိုလွည့္လာျပီးေတာ့ သူမ
ရဲ့အကၤ် ီကိုဗိုက္ေပၚေအာင္လွန္လိုက္ျပီးေတာ့ကၽြန္ေတာ့ကိုနမ္းခုိင္းတယ္… ကၽြန္ေတာ့
မ်က္နွာပူခနဲျဖစ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းရမ္းျပျပီးရယ္က်ဲက်ဲလုပ္
ေနလုိက္တယ္..ကၽြန္ေတာ္လဲရွက္တက္တယ္ဗ်..ဂူးရာကတဖန္ အတံုးေလးကိုလွိန္ ့
လိုက္ျပန္တယ္..ဒီတစ္ခါလည္း’’ ဗိုက္’’ ဆိုတဲ့စာလံုးေပၚကိုပဲက်ျပန္တယ္.. ဒီတစ္ခါ
သူမကေသာမတ္ဆီသြားျပီးခုနကအတိုင္းဗိုက္ကိုလွန္ေပးျပီးနမ္းခိုင္းျပန္တယ္..
ေသာမတ္ကညင္ညင္သာသာေလးနမ္းလိုက္တယ္..ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာ န်ဴးကလီး
ယားဗံုးတစ္လံုးေပါက္ကြဲသြားသလိုပဲ.. ကၽြန္ေတာ္ဒီျမင္ကြင္းကိုလံုးဝမခံစားနိုင္ဘူးဗ်ာ
ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုတစ္စိမ္းေယာက္်ားေလးကနမ္းတဲ့ျမင္ကြင္းေလာက္ဆိုးရြားတဲ့အရာမရွိ
ဘူးဗ်.. ေသာမတ္ရဲ့မ်က္နွာကိုစိတ္ရွိလက္ရွိထိုးျပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကတဖြါးဖြါးပဲ
အားလံုးကေတာ့ဘာမွမထူးျခားသည့္အလားပံုမွန္ပဲ..ကၽြန္ေတာ့မွာသာ……..

၁၆. “ဂူးရာ.. ေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ..’’
’’ ဟင္.. ဘာကိုလည္းေမာင္..အစပ္ဆက္မရွိပဲ ဘာကိုမၾကိဳက္တာလည္းဟင္ေမာင္’’
’’ အားလံုးပဲကြာ. ေသာမတ္နဲ ့ရီရီေမာေမာစကားေျပာတာလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူး
ျပီးေတာ့ဂူးရာရဲ့အရဲလြန္အဝတ္အစားေတြလည္းေမာင္မၾကိဳက္ဘူးကြာ’’
’’ ေအာ္.. ေမာင္ရယ္ ဘာမ်ားလဲလို ့.. ေသာမတ္နဲ ့ကရိုးရိုးခင္တာပါ..အဝတ္အစား
ကလည္းဒီနိုင္ငံမွာဒီလိုပဲဝတ္ၾကတာပဲေလေမာင္ရာ..ဒါအဆန္းမွမဟုတ္ပဲ’’
’’ေမာင္နားလည္တယ္..ဒါေပမယ့္ေမာင့္စိတ္ထဲမွာဘယ္လိုမွဘဝင္မက်နိုင္ဘူးကြာ’’
’’ဒါ..ေမာင္ဂူးရာကိုသက္သက္အျပစ္ရွာတာပဲ ’’
’’ေမာင္အျပစ္ရွာတာမဟုတ္ဘူးဂူးရာ ေမာင့္ခ်စ္သူကိုခ်စ္လြန္းလို ့ သဝန္တိုလို ့ေျပာ
တာကြ’’
’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာေမာင္လဲသိသားနဲ ့’’
’’ေမာင္သိပါတယ္ဂူးရာ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ရဲ့ျမန္မာစိတ္ဓါတ္ ျမန္မာမ်က္စိနဲ့ေတာ့နဲနဲမွ
ကို ဘဝင္မက်နို္င္ဘူးဂူးရာ..ေမာင္တို ့ျမန္မာမိန္းကေလးေတြက ကိုယ့္ခ်စ္သူ ကိုယ့္
ခင္ပြန္းမဟုတ္တဲ့သူစိမ္းေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့ေပြ ့ဖက္နမ္းရွုပ္တာမလုပ္ၾကဘူး..
ျပီးေတာ့ အရဲလြန္အဝတ္အစားဝတ္ျပီးေယာက္်ားေလးေတြနဲ ့လည္းဖက္လွဲတကင္း
မေနၾကဘူးကြ’’
“အိုး ဒါျမန္မာျပည္မဟုတ္ဘူးေမာင္.. ေမာင္ဒါမ်ိဳးေတြလာေျပာလို ့မရဘူး.. ဒါဒီနိုင္ငံ
ရဲ့ဓေလ့ထံုးစံပဲ.. ဂူးရာတစ္ေယာက္ထဲထူးထူးျခားျခား ပိုကဲေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး’’
အဲ့ဒီ့ညက ၂ေယာက္သားခံုတန္းေလးမွာေက်ာခုိင္းျပီးစကားမေျပာနိုင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္
သူမစိတ္ေကာက္ေနမွန္းသိေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေခ်ာ့ခ်င္စိတ္မရွိခဲ့ဘူးဗ်ာ

၁၇. အေဆာင္ကေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဖုန္းဆက္ေခၚလုိ ့အေဆာင္ကိုေန ့လည္
ေလာက္မွာျပန္လာခဲ့တယ္..ေရာက္ေရာက္ခ်င္းၾကားရတဲ့သတင္းကခႏၶာကိုယ္နဲ ့
စိတ္အသိနဲ ့ၾကားမွာအဆံုးမရွိတဲ့ေလဟာျပင္ၾကီးကာဆီးသြားသလို ..အိမ္မက္ထဲ
မွာေယာင္ေတာင္ေတာင္နဲ ့လမ္းေလွ်ာက္ေနရသလို..ေလာကၾကီးရဲ့အျပင္ဖက္ပဲ
ေရာက္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္..ကၽြန္ေတာ့က်န္းမာေရးအေျခေနတိုးတက္လာ
လို ့ျမန္မာျပည္ျပန္ရေတာ့မယ္တဲ့ဗ်ာ.. ၃ ရက္ပဲအခ်ိန္ကရေတာ့တယ္… ကၽြန္ေတာ့
ဘဝရဲ့အခ်ိဳးအေကြ ့ေတြကမ်ားလြန္းတယ္ျမန္ဆန္လြန္းတယ္..ေလနုေအးထက္ေလ
နီၾကမ္းတိုက္တာကပိုမ်ားလြန္းတယ္ဗ်ာ.. ဒါေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္ေယာက္်ားပါ..အရာ
ရာတိုင္းကိုလက္ေတြ ့က်က်ရင္ဆိုင္နုိိင္ပါတယ္..ကိုယ္ေရာက္မယ့္ေနရာမွာအေကာင္း
ဆံုးျဖစ္ေအာင္ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္မွာပါ…ကၽြန္ေတာ့မွာစီစဥ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲ
ျပန္မဲ့ရက္ကလည္းအရမး္ကပ္လြန္းေနျပီ…အေဆာင္မွာေတြ ့သင့္တဲ့ေက်ာင္းသား
ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ ့ေတြ ့ျပီးလုပ္စရာရွိတာ တခိ်ဳ ့လိုက္လုပ္ရေတာ့တယ္…

၁၈ .ေဆးရံုကိုညေနျပန္ေရာက္ေတာ့ ခ်စ္ေသာဂူးရာကို ခံုတန္းေလးမွာတစ္ေယာက္
ထဲထို္္င္ေနတာေတြ ့လိုက္တယ္.. ကၽြန္ေတာ့ရင္ထဲမွာစူးေအာင့္တဲ့ေဝဒနာကိုခံစားလိုက္
ရတယ္..ႏွလံုးသားေနရာကနာက်င္လြန္းတယ္ဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ္သူမကိုရင္ခြင္ထဲထည့္
ျပီး ကၽြန္ေတာ့ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ အတည္ျငိမ္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားျပီး ကၽြန္ေတာ့ရဲ့အ
ျဖစ္ကိုေျပာျပျဖစ္တယ္. သူမကေတာ့ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္ေတာ့ရင္ခြင္ထဲမွာျငိမ္ျငိမ္ေလး
နဲ ့နားေထာင္ေနတယ္.. ဒါေပမယ့္သူမေက်ာျပင္ေလးကေတာ့ တသိမ့္သိမ့္နဲ ့ရွိုက္ငိုေန
မွန္းသိသာတယ္..ခ်စ္သူနဲ ့ခြဲရမယ့္ေဝဒနာကိုနွစ္ဦးစလံုး ထပ္တူခံစားၾကရတယ္
အဲ့ဒီညမွာေဆးရံုကသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလိုက္ျပီးနွုတ္ဆက္ျဖစ္တယ္..မနက္ေရာက္
ေတာ့ေဆးရံုအုပ္ၾကီးနဲ ့ေတြ ့ျပီးေဆးမွတ္တမ္းေတြ ယူ .. ေဆးရံုကဆင္းခြင့္ေတြလုပ္
ရတယ္.. သိမ္းဆည္းစရာရွိတာေတြသိမ္းေနတုန္း ဂူးရာကကၽြန္ေတာ့ကိုလာျပီးကူ
သိမ္းေပးတယ္.. သူမမ်က္ခြံေလးေတြက အရမ္းကိုမို ့အစ္ေနတာတယ္ ငိုထားတဲ့မ်က္
နွာေလးကနီရဲေနတာပဲ.. ရင္တစ္ခုလံုးဟာလာဟင္းလင္းၾကီးပဲဗ်ာ.. အားလံုးသိမ္း
ဆည္းျပီးေတာ့သူမလက္ကေလးကိုဆြဲျပီးကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္အျမဲတမ္းထိုင္ေန
ၾကခံုတန္းေလးဆီကိုထြက္လာခဲ့ၾကတယ္.. သူမကိုရင္ခြင္ထဲမွာတင္းတင္းက်ပ္က်ပ္
ေပြ ့ထားျပီး စိုင္းထီဆိုင္သီခ်င္းေလးဆိုျပေနမိတယ္.. နွစ္ေယာက္လံုးမွာေျပာစရာ
စကားေတြကမဲ့ေနျပီး နွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေတြက ညင္သာလြန္းတယ္ သူမရဲ့မ်က္
ရည္ေတြလည္းကၽြန္ေတာ့ပါးျပင္ကိုကူးစက္ကုန္ၾကတယ္

၁၉. သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္..ကၽြန္ေတာ္တို ့နွစ္ေယာက္ရွိတဲ့ခံုတန္းေလးဘက္ကိုေလွ်က္လာ
တာေတြ ့လိုက္ရတယ္.. သူကကၽြန္ေတာ့္ပစၥည္းေတြကိုလာျပီးကူသယ္ေပးတာေလ
ျဖိဳးငယ္ဆိုတာကကၽြန္ေတာ့ရဲ့နွလံုးသားေရးေရာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝအေၾကာင္းေတြကို
ေရာအားလံုးသိတဲ့ညီအစ္ကိုလိုခင္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္းတစ္ေယာက္ေပါ့ဗ်ာ
’’ဂူးရာ ေနေကာင္းရဲ့လားဗ်ာ’’
’’ ဟုတ္ကဲ့ ေကာင္းပါတယ္ျဖိဳး..ဒါေပမယ့္ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးက နာျပီးလူကအားမရွိ
သလို ခံစားေနရတယ္ ျဖိဳး’’
’’ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းပါဘူး ဂူးရာ’’
’’ တစ္ေန ့ဒီလိုျဖစ္လာမယ္ဆိုတာၾကိဳေတြးျပီးသားပါျဖိဳးရယ္.. ခံနိုင္ရည္ရွိရမွာေပါ့’’
’’ ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ.. ဂူးရာလည္းက်န္းမာေရးကိုဂရုစိုက္ေနာ္ အျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္း
ပါေစဗ်ာ’’ သူမ မခ်ိျပံဳးေလးျပံဳးသည္ ေနာက္ေတာ့ကၽြန္ေတာ့မ်က္နွာကိုေမာ့ၾကည့္
ျပီး ’’ ေမာင့္ကို ဂူးရာမေျပာရေသးတာရွိေသးတယ္.. ဂူးရာမွာအဆုပ္ တစ္ျခမ္းပဲရွိေတာ့
တာ.. ခုထပ္ျပီး TB ေရာဂါထပ္ျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့ ဆရာဝန္က ဂူးရာကို .. သိပ္ၾကာ
ၾကာမေနရေတာ့ဘူးတဲ့ ေမာင္ဝမ္းနည္းမွာစိုးလို ့မေျပာပဲထိန္ခ်န္ထားတာပါ ေမာင္’’
ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးတိတ္ဆိတ္သြားတယ္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့မွာလည္းစကားလံုးတို ့
ေပ်ာက္ဆံုးကုန္တယ္ ကၽြန္ေတာ့အသဲနွလံုးတစ္စံုကိုလက္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့ညွစ္ လိုက္သလိုခံစားလိုက္ရတယ္.. ေနာက္ေတာ့သူမကပဲ
’’ ေမာင္တို ့ေနာက္က်ေနအံုးမယ္ သြားေတာ့ေလ… ေမာင္.. ဂူးရာ ေနာက္ဆို ေမာင္
မၾကိဳက္တဲ့အရဲလြန္ အဝတ္ေတြကိုမဝတ္ ေတာ့ဘူးေနာ္ ေမာင္.. ေမာင္မဟုတ္တဲ့သူ
စိမ္းေယာက္်ားေလး နဲ ့လည္းအရမ္းၾကီး ရင္းရင္းနွီးနွီးမေနေတာ့ဘူးေနာ္ေမာင္ ’’
ကၽြန္ေတာ့ရင္တစ္ခုလံုးသူမကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္နဲ ့ပြင့္ထြက္သြားမလားေတာင္ထင္ရတယ္
ဗ်ာ.. သူမရဲ့ နဖူးေလးကိုေနာက္ဆံုးနွဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေပးျပီး ကၽြန္ေတာ္သူမအနား
ကေနထြက္လာခဲ့တယ္

၂၀. ကၽြန္ေတာ့မွာအေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း တစ္ခ်က္မွကိုမနားရပါဘူးဗ်ာ စီစဥ္
စရာေတြကမ်ားလြန္းတယ္..လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြလိုက္ဝယ္ရ.. သံရံုးသြားရနဲ ့ႏွစ္ရက္
ဆိုတဲ့အခ်ိန္ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းေတာင္မသိလိုက္ဘူး … ေရာက္ပါျပီ
ရွယ္ရယ္ျမန္က်ယ္ဘာ.. ေလဆိပ္ကို သူငယ္ခ်င္းျဖိဳးငယ္နဲ ့သန္ ့ဇင္ေအာင္ကလိုက္
ပို ့ေပးတယ္.. ေလယာဥ္က မနက္ ၁၀ နာရီထြက္မွာ.. ေလယာဥ္ေပၚတက္ဖို ့နာမည္
ေတြ ေခၚေနျပီ .. ကၽြန္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ကိုေပြ ့ဖက္နွဳတ္ဆက္လိုက္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ေလယာဥ္ကထြက္ခါနီးေနျပီ… ကၽြန္ေတာ့္ဖုန္း
ေလးကိုသတိရသြားမိတယ္ ဖုန္းေလးကိုထုတ္ၾကည့္မိေတာ့ဖုန္းထဲမွာ ပိုက္ဆံကသိပ္
မက်န္ေတာ့ဘူး..အလုပ္ေတြကရွုပ္လြန္းလို ့ဖုန္းထဲမွာပိုက္ဆံနဲနဲပဲက်န္ေတာ့တာကို
သတိမထားျဖစ္ခဲ့ဘူးဗ်ာ.. လက္ကရင္းနွီးျဖစ္တဲ့နံပါတ္ေလးတစ္ခုကိုနွိပ္လုိက္တယ္
’’ ဟယ္လို ..ေမာင္’’ အသံေလးကေဖ်ာ့ေတာ့ျပီး အနားသတ္မွာလွိဳင္းခတ္ေနတယ္
’’ ဂူးရာ .. ရာ ၾကည္ျပာ အိုးခ်င္း လုဘလူး( ေမာင္မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္)’’
’’ ရာ သိုရွယ္ပါ.. ေမာင္ (ကၽြန္မလညး္ေမာင္နဲ ့ထပ္တူထပ္မွ်ခ်စ္တယ္)’’
ေလယာဥ္ၾကီးနဲနဲတုန္သြားတယ္ ေလယာဥ္စထြက္ျပီမွန္းသိလုိုက္တယ္.. ဖုန္းထဲက
ပိုက္ဆံလည္းကုန္သြားလို ့ထင္တယ္ ေလလိွဳင္းေလးလဲျပတ္ေတာက္သြားတယ္…


“ခ်စ္ေသာဂူးရာ ” ဆိုတဲ့ ပို႕စ္ေလးကို ခံစားခ်က္ႏွစ္ပိုင္း နဲ႕ ေရးသားခဲ့ လို႕ တန္ေဆာင္တိုင္ အမွတ္တရေလး အျဖစ္ ျပန္လည္းခံစားျပီး တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္....

လြမ္းသုခ(ေဗဒါ)

Friday, July 8, 2011

`ေလေျပေျပာတဲ့ မုသားသစၥာ´

ေကာင္းကင္မွာ လေတြ တစ္စင္စျပီးတစ္စင္းေၾကြေနခ်ိန္မွာ
ငါ့ကိုယ္ငါ ေႏြပါလို႕မညည္းခ်င္ေတာ့ဘူး၊
သိကၡာတရားေတြကာရံထားတဲ့ရြာမွာ
အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္မရတဲ့ ပံုေသနည္းလား။
ခါးသက္ေနတဲ့အလြမ္းေတြကို တစ္ေယာက္တည္းေသာက္ေနရတာ
ၾကာယင္ငါ့ႏွလံုးသားေျခာက္ကပ္သြားႏိုင္တယ္၊
အိပ္မက္ထဲမွာမွရွင္သန္ရပါတယ္ဆိုတဲ့လူကို
အိပ္စက္ခြင့္မင္းမေပးဘူးေနာ္။
အခ်ိန္ေတြတိုက္စားတိုင္း ေ၀ဒနာေတြတစ္လႊာခ်င္းကြာက်မယ္ဆိုယင္
အခ်ိန္ေရ...ငါ့ကိုမညွာပါနဲ႕။

တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ ညီသြားျပီဆိုမွ
သုညျဖစ္ေအာင္တြက္ခဲ့တာ မင္းေတာ္လို႕ျဖစ္မွာပါ။
အနာလည္းသိတယ္ ေဆးလည္းရွိပါတယ္၊
ကုလို႕မရဘူး သမားေတာ္ရယ္...
ဒဏ္ရာေတြ စုန္ဆန္ဆင္း ရထားတစ္စင္းလို ခုတ္ေမာင္းသြားခ်ိန္မွာ
ငါ့ရွိဳက္သံေတြကို
ေလေျပေရ.....မင္းညာလိုက္ပါ

လြမ္းသုခ(ေဗဒါ)